[main update]Column: Overhypte wannabe's

[Ken]

Discussier hier over de column die op de main page staat over de overhypte wanna be's en Shadow of the Colossus.
Hier nogmaals de volledige column zodat het makkelijker quoten is:

In iedere soort van entertainment heb je mensen die er iets vanaf weten en de zogenaamde ‘wanna be’s’. Zeker laatst genoemde term zie je op veel internetfora voorbij komen en het zijn meestal de mensen die anderen zo noemen die geen idee hebben waar ze het over hebben. Het is hetzelfde idee als tegen iemand zeggen dat hij of zij iets niet goed doet, om de eigen zwakheden niet bloot te hoeven stellen. Toch durf ik mij nu aan deze term te wagen en wel om de volgende reden, namelijk ICO en diens opvolger, Shadow of the Colossus.

In 2001 werd er een game voor de PlayStation2 uitgebracht met de titel ICO.
Hoe we het nou precies moeten uitspreken weet tot op de dag van vandaag eigenlijk nog steeds niemand. De discussies over de naam ICO zijn een voorzetje naar de mensen die zich überhaupt zo druk maken over deze game. ICO is zonder twijfel de meest overschatte game door de zogenaamde ‘hardcore’ gaming fans in vooral de Verenigde Staten. Men weet sowieso aan iedere game daar een soort walgelijke draai te geven door het voorgoed te verpesten, zoals met Onimusha en Devil May Cry, maar laat ik daar nu niet over uitwijden. Ik heb jarenlang geweigerd ICO te spelen, door deze irritante groep volgelingen. Toen ik een paar maanden geleden de game voor een appel en een ei zag liggen heb ik mij er toch maar aan gewaagd en was zelfs die appel en die ei al te veel uitgegeven. De game is overschat door een groep waar men allemaal hoopte destijds een soort pareltje te hebben gevonden waar niemand van wist. Je kent ze wel, die games heb je op alle consoles, nu weer Katamari Damacy op de PlayStation2.

Een 9.0 kreeg deze typisch Japanse game op het onlangs voor honderden miljoenen overgenomen IGN.com. Hoe kan ik nou toch niet inzien wat voor geweldig, episch avontuur ICO was en hoe geweldig diens opvolger zal worden? Wat is dat toch, die ‘wanna be’ hardcore gamers, maar vooral de journalisten die de boel lopen op te naaien? De Amerikaanse gamesjournalist, zwetende dikkies zijn het met thuis een kast vol met bekraste klerezooi! Op de Tokyo Game Show ben ik meteen naar Shadow of the Colossus gelopen, de overhypte opvolger van ICO. Laat maar eens zien wat je waard bent dan, dacht ik bij mezelf. Na letterlijk minder dan minuut gaf ik de controller terug aan de Japanse schone van Sony om vervolgens nee-schuddend naar Capcom lopen om daar een echte action adventure game te gaan spelen, namelijk Onimusha 4.

Games als ICO krijgen nu hoge cijfers, omdat dit de enige mogelijkheden zijn waar journalisten hun zogenaamde ‘hardcore’ image onhoog kunnen krikken bij de lezers. Het is voor de echte onder ons echter een kwestie van tijd om door deze onzin heen te prikken. Opeens zijn vage Japanse games populair, nou ik wil nog wel een blik opentrekken wat alleen al op de SEGA Saturn is uitgekomen waar men nooit aandacht aan heeft dúrven te besteden. Hetzelfde geldt nog steeds voor 2d fighting games waar geen enkele site of blad nog naar durft om te kijken, met uitzondering van ons eigen Gamepro waar we regelmatig artikelen over Neo Geo e.d. hadden, zo is het nou eenmaal en niet anders.
Dat Gamepro’s laatste (lees: echt laatste) editie nu in de winkel ligt en er geen markt meer is voor enigszins hardcore gaming in Nederland, is dan ook typerend.

 

[Anonymous]

Om eerlijk te zijn, heb ik nog nooit ICO gespeeld. Ik heb ook natuurlijk verhalen gehoord dat het ohzo geweldig is etc. Katamari Damashi lijkt me enigzins wel weer leuk maar ook nog niet gespeeld.

Wat je mening betreft over hypen moet ik je gelijk geven. Het is net alsof de journalastiek daar een nieuwe generatie gamer is (vanaf de PSX tijdperk schijnbaar) en meteen een 'Japanse' met 'nieuwe/bijzondere gameplay' game enorm hardcore vindt. Maar het gebeurt ook vaak genoeg met Amerikaanse games met massa geweld als de GTA serie. Die vind ik ook ontzettend overrated. Het barst ook nog eens van de bugs, ook al is de speelwereld nog zo groot.

Ik vindt het verder ontzettend sneu.

 

[Anonymous]

Alhoewel ik het met je eens ben dat er groeperingen bestaan die alleen maar obscure spellen spelen om maar even "de hardcore fan" uit te hangen (en dat die groeperingen triest zijn), ben ik het wel oneens met je benoeming van Katamari Damacy en Ico als overrated spellen....maar over smaak valt helaas niet te twisten =P

Ik moet zeggen dat Ico toch wel 1 van de betere game-ervaringen is die ik gehad heb. Ik genoot van de vrijheid die het spel leek te bieden, de omgevingen afzoeken naar gaatjes om doorheen te gluren of er misschien nog meer gebieden waren om te bewonderen....dat soort spellen trekt mij gewoon.

Bij Katamari Damacy was het de verfrissende soundtrack en het interessante concept wat mij wisten te boeien. Ik heb mijn vrienden en mijn zus + zwager ook geinteresseerd kunnen krijgen in het "Kleefbal" na 10 minuutjes spelen voor te doen. Voor iets dat mensen zo aanspreekt (ook al gamen ze niet of juist totaal andere genre's) vind ik het dan toch best wel knap. Maar het maakt ook wel meteen duidelijk dat het niet een obscure schat is die maar enkele mensen kunnen waarderen. Sterker nog, ik heb niemand tot nog toe ontmoet die het een slecht spel vonden waar geen reet aan was. Het kan misschien niet je smaak zijn...maar slecht is het spel allerminst.

En dat is meteen het probleem met het (over)hypen. Spellen worden zo geprofileerd dat je al eeuwen spellen moet spelen wil je ze kunnen waarderen, terwijl dat in de verste verte niet waar is. En indien je dan een spel eens niet waardeert (en dit meld aan een community) krijg je spontaan WWIII + word je een loser/noob/ander onguur type genoemd omdat je iets niet kan waarderen.

Zie de GTA reeks. De eerste 3D gta was best geslaagd moet ik zeggen...de 2de leek al veel op die daarvoor. En San Andreas stond zo stijf van de bugs en collision fouten dat het pijn deed aan mijn ogen, maar wel internationaal aansloeg als een grote hit. Er is geen gerechtigheid ='(

Het hypen komt imo van 2 dingen voort:

1. reputatie van voorgaande delen
2. de "nieuwe twist" dat een spel weet mee te brengen.....want laten we even eerlijk wezen, een dood normaal gewoon spel zou de moeite niet waard zijn om te hypen (tot op heden). 99 van de 100 keer slaat dit op de gameplay die een spel met zich meebrengt.
3. zeldzaamheid van een game. De logica dat een spel dat amper is uitgekomen automatisch een geweldige game is ontbreekt mij even, maar voor de wannabe's is dat blijkbaar een natuurkundige wet, en valt dat net zomin te ontkennen als de zwaartekracht.

Voordelen van het hypen?

Als het spel nog in productie is: stijgende verkopen

Als het spel niet meer in productie is: machtsgeile nerds die nog eens een flinke natte droom kunnen krijgen omdat ze weten dat in hun kast de superduper limited special autographed edition van de nooit officieel uitgebrachte tetris 2.36 ligt...ook al is het een kutspel dat de moeite niet waard is bij wijze van spreken. Maar je hebt in ieder geval wat om mee te pimpen bij je E-matey's!

In andere woorden:

Ik vind het verder ontzettend sneu.

Ik maak altijd zelf nog wel uit of een spel de moeite waard is of niet, daar heb ik geen commentaar van een contactgestoorde geek voor nodig die mij wel eens even gaat lopen vertellen dat een spel toch echt wel goed is vanwege:

A. De voorgaande delen
B. Het aparte aan het spel
C. De zeldzaamheid
D. Een combinatie van bovenstaande antwoorden

 

[Anonymous]

Over Katamari ben ik het eens, over ICO niet helemaal. Ik vind ICO namelijk wel een heel goed spel. Niet zo goddelijk als die amerikaanse schrijvers hem bestempelen, maar dat is nou eenmaal de mentaliteit van die gasten. Amerikanen denken nogal zwart-wit. ICO is namelijk absoluut niet origineel, het is een soort prince of persia (oude versie) maar het is wel een genre die je vandaag de dag niet zoveel meer langs ziet komen. Ik vind het zelf een erg goed spel, maar ik kan makkelijk betere titels noemen. Het is absoluut geen hardcore game... daarvoor heb ik iets te veel andere games gespeeld die niemand kent.

Iets als Gran Turismo of GTA, dát is overschat. Zowel in sales als in press. Al kreeg GT4 er nog best van langs (en vond ik die game dus wel goed ). Als ik tegen buurjongens (mainstream gamers) mijn mening over GTA geef, krijg ik iets terug als "spoor jij wel helemaal jongen?". Jazeker, maar GTA vind ik gewoon kut met peren.

Het klopt inderdaad wel dat magazines graag meelopen en hun hardcore kennis willen tonen. EGM (je weet wel, dat reclame blad waar wel eens reviews van spelletjes instaan) is hier een levend bewijs van. Die gasten haalden destijds oa de Saturn neer maar als ze nu over die console schrijven is het "<Saturn game X> is a game every self respecting gamer should've played" of iets in die richting. Lekker geloofwaardig ben je dan.

 

[Anonymous]

Ik heb ICO nooit gespeeld, en om eerlijk te zijn boeit dat hele genre me geen moer, kwestie van geduld denk ik dat ik totaal niet heb. :roll:
Maar ik snap het artikel wel, en het is pure waanzin dat men een game gaat ophemelen, alleen om hardcore gamer credibility te krijgen.
Als dit in de toekomst de norm gaat worden ben ik liever geen hc gamer...

 

[Anonymous]

Gewoon een kwestie van smaak. Alleen omdat men zo positief is over ICO en jij het toevallig niets aan vindt, kun je het niet overrated noemen. :/

Er zijn zelfs mensen die FFVII, Panzer Dragoon Saga en Zelda OOT overrated vinden. Niet dat ik ICO met die spellen vergelijk, maar je moet het verschil tussen je eigen smaak en de daadwerkelijke kwaliteit van een game goed kunnen onderscheiden. Een game kan ERG goed zijn, maar je bent niet verplicht om het goed te vinden.

Hetzelfde geldt nog steeds voor 2d fighting games waar geen enkele site of blad nog naar durft om te kijken, met uitzondering van ons eigen Gamepro waar we regelmatig artikelen over Neo Geo e.d. hadden, zo is het nou eenmaal en niet anders.

Moet men altijd laaiend positief over oude games zijn om als hardcore bestempeld te worden? Als je de huidige games objectief wilt beoordelen moet je je eigen jeugdsentiment weglaten. De huidige games zijn gewoon beter... Ik begon zelfs met de NES, dus ik weet waarover ik praat. :/

 

[Ken]

Games van nu zijn beter?

Games van nu zijn anders, maar bepaalde genres zoals fighting games toch echt niet beter. Misschien mooier in diens eigen soort, maar qua gameplay moet ik nog een 3d fighter zien die een 2d fighter op gameplay gaat verslaan en ik had het nu over fighting games.

 

[Baki]

Ja en omdat games nu anders zijn zal een 3D fighter nooit een 2D fighter kunnen verslaan met gameplay...want het speelt ook anders.

 

[Ken]

Ja en omdat games nu anders zijn zal een 3D fighter nooit een 2D fighter kunnen verslaan met gameplay...want het speelt ook anders.

Klopt natuurlijk helemaal, maar als we dan even teruggaan naar de 'core' van de column (het walgelijke gehype in de media) kunnen we ook constateren dat in de tijd dat er 2d fighters voor consoles booming waren, hypen tot op zekere hoogte maar mogelijk was.
Internet heeft ons een hoop nieuwe mogelijkheden geboden, maar voor gamers naar mijn mening ook een hoop verpest.
Beste voorbeeld: gamefaqs.com, het broeinest van onzin.

 

[Anonymous]

Gewoon een kwestie van smaak. Alleen omdat men zo positief is over ICO en jij het toevallig niets aan vindt, kun je het niet overrated noemen. :/

Er zijn zelfs mensen die FFVII, Panzer Dragoon Saga en Zelda OOT overrated vinden. Niet dat ik ICO met die spellen vergelijk, maar je moet het verschil tussen je eigen smaak en de daadwerkelijke kwaliteit van een game goed kunnen onderscheiden. Een game kan ERG goed zijn, maar je bent niet verplicht om het goed te vinden.

FFVII word heel erg gebashed in de Amerikaanse gaming scene, post maar eens op gamefaqs dat FFVII je favoriete game is en je bent meteen een nep gamer en je hebt FF6 dan zeker nooit gespeeld etc etc. Dit is ongeveer hetzelfde wat die bladen doen, namelijk jezelf laten gelden als "hardcore" en laten zien dat je "al veel eerder die serie speelde" en dus stoer bent. Want ik durf te wedden dat het gros van die pipo's zelf ook destijds FF6 niet heeft gespeeld (zo goed verkocht het toen ook weer niet buiten japan).

Op IGN en GF zijn ze gewoon psycho's imo.

 

[Anonymous]

Om eerlijk te zijn, heb ik nog nooit ICO gespeeld. Ik heb ook natuurlijk verhalen gehoord dat het ohzo geweldig is etc. Katamari Damashi lijkt me enigzins wel weer leuk maar ook nog niet gespeeld.

Wat je mening betreft over hypen moet ik je gelijk geven. Het is net alsof de journalastiek daar een nieuwe generatie gamer is (vanaf de PSX tijdperk schijnbaar) en meteen een 'Japanse' met 'nieuwe/bijzondere gameplay' game enorm hardcore vindt. Maar het gebeurt ook vaak genoeg met Amerikaanse games met massa geweld als de GTA serie. Die vind ik ook ontzettend overrated. Het barst ook nog eens van de bugs, ook al is de speelwereld nog zo groot.

Ik vindt het verder ontzettend sneu.

What he said.
Nee, ik vind het echt onzin al dat gehype, en vooral op IGF.. Niet dat ik iets tegen IGF heb, want ik zit er echt met plezier elke dag, maar aangezien daar toch 70% Nintendo-fanboy is, krijg je geen goed ordeel over games meer... En dan ook nog Lau, een redactielid!, die gewoon gezellig meedoet! Verschrikkelijk!

En het ergste is nog hetgene dat als er iets negatiefs over Nintendo word gepost, je meteen een stortvloed aan fanboys en scheldwoorden over je heen, maar op het moment dat er iets negatiefs over Nintendo word gepost, dan is het opeens 'bullshit', dan 'weet je niet waar je het over hebt', dan ben je een Sony/MS-fanboy en word je voor eeuwig bestempeld door deze zogenaamde fanboys.. Walgelijk gewoon, niet uit te staan!

En over hetegene dat oude games beter zijn dan nieuwe games; daar is neit over te twisten. Smaken verschillen, net als games. Het gaat om de game en niet om wanneer het gemaakt is. Wat oudere spellen hebben vaker betere gameplay dan graphics, wat tegenwoordig minder vaak het geval is. Ik zie ook liever een SF dan een Tekken 5/6, net als GTA. Veel te overrated, imo.
Weinig diepgang, en té veel vrijheid waardoor er geen touw meer aan het verhaal vast te knopen is. Het gaat om het geweld, het bloed en het zogenaamde 'gangster'-gevoel wat er bij zit, waarom dit spel zoveel verkocht is.

Overigens heb ik ICO nog nooit gespeeld, maar omdat er zoveel verschillende meningen over zijn, wil ik hem toch wel eens proberen en mijn eigen oordeel erover geven. Want op het internet kan ik niet om een kritische mening vragen, of je krijgt fanboys over je heen. Dan alsnog lijkt het me een game waarvan je moet houden, dus je zal altijd duidelijk voor- en tegenstanders houden. Als ik hem zie voor een leuk prijsje haal ik hem, maar er opzoek naar gaan doe ik niet

Gungrave has spoken 8)

 

[Anonymous]

Het verschijnsel van wannabe hardcore of in-crowd bestaat al heel lang, ook buiten het gamen. Hoeveel mensen zijn er niet in een Nirvana shirtje gaan rondlopen die Mr. Cobain geen blik waardig gundden voordat hij zijn hersens over een m² verspreidde? Hoeveel ventjes van 12 liepen er niet in 2Pac shirtjes terwijl ze nog nooit een nummer van hem hadden gehoord?

Op het moment dat er een groep is die op zoek is naar iets waardoor zij denken dat ze erkenning kunnen krijgen door het overnemen van een mening van iemand die de maatstaf van hardcoreness lijkt te hanteren grijpen ze die kans met beide handen aan. Hoeveel mensen gaan er niet mee in de hype dat pop-muziek zuigt en je er alleen bij hoort als je bv. Coldplay luistert. Hoeveel mensen scharen zich als pseudo-cineasten achter een overgewaardeerde regisseur als Tarantino? Hoeveel mensen prijzen Star Wars de hemel in alleen om maar de schijn van "geinformeerd" persoon te zijn?

Deze trend zet zich door in het gamen, hoeveel mensen pochen niet over het feit dat ze "into" schmups zijn? Is een vrij ontoegankelijk genre en niet iets wat iedereen zomaar oppakt. Je bent dus niet automatisch een hardcoregamer omdat je een bepaald spel of genre speelt. Dit geldt uiteraard ook andersom, als je een bepaald spel of genre speelt betekend dit niet dat je niet hardcore bent.
Hoe moeilijk is het te begrijpen dat als iemand helemaal los kan gaan in het tot in perfectie beheren van een hier totaal onbekende schmup deze persoon ook plezier kan hebben in een minder strak omkadert spel als ICO?

Ergerlijk wordt het pas als men een spel leuk vindt om het leuk vinden, dit is echter niet alleen een probleem met bv. ICO en Katamari Damacy maar ook bij spellen als Crono Trigger, Panzer Dragoon Orta, Radiant Silvergun en Ikaruga. Deze spellen zijn stuk voor stuk geweldig in hun eigen soort maar hebben tegenwoordig een status om zich heen die zij imo niet verdienen. Grootste reden hiervoor is omdat met name deze spellen zijn aangegrepen om aan te kunnen geven hoe erg hardcore je wel niet bent.

Journalisten schrijven (bijna) altijd vanuit de behoefte van de markt, als er dus vraag is naar een spel voor de mainstream waarin hardcore en look-a-like-hardcore elementen in voor komen dan zullen die spellen hoger beoordeelt worden (journalisten die puur vanuit hun eigen mening schrijven werken niet bij de massa-media).

Spellen als ICO, SotC en Katamari maken van een niché speltype een massaproduct, ik heb hier persoonlijk geen problemen mee. Of een game die ik leuk vind nou als hardcore, mainstream of ruk wordt bestempelt kan mij geen ene moer schelen, zolang ik mij er zelf maar mee kan vermaken...

 

[Anonymous]

Tja overgehypte series/spellen moeten er nou eenmaal ook zijn. Om het maar breed te zien als een serie uit een bepaald genre games bekend is en de mensen gaan die serie spelen als ze het dan leuk vinden kunnen ze goed verder gaan in die serie. Final fantasy bijvoorbeeld. De meeste mensen die een rpg willen spelen beginnen toch zeker bij die serie. Zodra ze door Final fantasy rpg's leuk gaan vinden kunnen ze goed verder gaan zoeken naar andere series in het genre rpg's.

Het verschijnsel hardcore/wannabe vind ik persoonlijk nogal storend en irritant. Dan prijzen ze een game helemaal de hemel in en claimen ze alles te weten over die serie terwijl ze niet verder komen dan de standaard spellen die iedereen al tig keer heeft gespeeld.

Het hoort bij het leven, de wannabe's proberen bij een groep gamers te horen en de "hardcore" gamers willen zich beter voelen als een gewone casual gamer.

 

[loempiavreter]

Ach, iedereen heeft een ander unieke smaak. Kijk als de sfeer mij aantrekt bij een spel dan vind ik het zowiezo waard om te spelen. Het kan me eigleijk niks schelen wat gamesbladen schrijfen, laat ze lekker schrijven. Toen Power Unlimited Phantasy Star VI: End of Millenium een 4.8 heeft gegeven bijvoorbeeld, heel leuk voor hun, maar ik vind het nog steeds 1 van de beste Rpg's die ik ooit heb gespeeld (vroeger RPG nut nou helemaal niet meer) en dat die PU gozer het een slecht spel vind, boeien ik lig er niet wakker van.

Iemand kan ICO mooi vinden en andere weer niet, maar dan gelijk te roepen dat mensen die het een goed spel vinden nep hardcore gamer zijn is onzin (die term ook eigelijk Hardcore gamer).

Games zijn er om een steentje bij te dragen aan je fantasie. De 1 is liever Arnold Schawrzenegger (hoe je dat ook schrijft) en dan ander is liever Bruce Lee (Arnold Veel guns, Bruce martial arts...).

@Ken

Virtua Fighter 4 Final Tuned is zowat het beste en meest diepe fighter die er is, ook dankzij support van de Virtua Fighter Community. Het kan dus degelijk wel dat een 3d Game beter is dan een 2D. Maar diepere gameplay zegt niet meteen leukere game. Het Virtua Fighter community hier in europa is er niet. Geen toernooien, helemaal leeg. Dat maakt het spel toch minder, het blijft een VS game en je moet echt goede tegenstanders hebben om het spel leuk te maken.

Dat is ook de reden dat ik Street Fighter 3: Third Strike speel. Ik zit zelfs bij een Teamm (nl Team Disciples). De community is hier groter en dat maakt het spel ook leuker om te spelen.

Fighter blijft Fighter 3D, 2D het doel blijft het zelfde.

 

[Ken]

Ik ben na Virtua Fighter 2 echt afgestapt van de series en pas met Soul Calibur weer in 3d fighters gekomen, want ik was Virtua Fighter gewoon zat na het magere derde deel.
De echte VF fans zullen het me niet in dank afnemen, maar het grote verschil met 2d en 3d fighters is dat je met knoppen rammen op een verjaardag van iedereen kan winnen en verliezen in het algemeen met 3d fighters. Lees asjeblieft 'in het algemeen', alleen de echte toppers weten het verschil er dusdanig uit te halen dat het meer gameplay is dan P+P+P+K.

Met 2d fighters hoef je dit echter niet te proberen, zelfs niet tegen iemand die een game pas een weekje speelt. Dat is voor mij het grote verschil.
Buttonmashen, afschuwelijk woord en vaak misbruikt maar als het aankomt op 3d fighters en Track & Field helaas toch echt een terecht cliche.

 

[loempiavreter]

Ik ben na Virtua Fighter 2 echt afgestapt van de series en pas met Soul Calibur weer in 3d fighters gekomen, want ik was Virtua Fighter gewoon zat na het magere derde deel.
De echte VF fans zullen het me niet in dank afnemen, maar het grote verschil met 2d en 3d fighters is dat je met knoppen rammen op een verjaardag van iedereen kan winnen en verliezen in het algemeen met 3d fighters. Lees asjeblieft 'in het algemeen', alleen de echte toppers weten het verschil er dusdanig uit te halen dat het meer gameplay is dan P+P+P+K.

Met 2d fighters hoef je dit echter niet te proberen, zelfs niet tegen iemand die een game pas een weekje speelt. Dat is voor mij het grote verschil.
Buttonmashen, afschuwelijk woord en vaak misbruikt maar als het aankomt op 3d fighters en Track & Field helaas toch echt een terecht cliche.

Virtua Fighter 3 was idd een teleurstelling. Maar virtua fighter 4 Evolution is echt diep (final tuned blijft echter beste versie). Probeer als noob daar maar te gaan knoppen rammen, Virtua fighter 4 Final Tuned is de beste VF spel die er, en de meest diepste fighter zonder twijfel, maar door de weinige aanhang hier in europa maakt het spel echt minder.

 

[Ken]

Ik heb hier ook de dvd's in de schappen zien liggen van de talloze toernooien en onlangs stonden er weer vrolijk 20 cabinets aan elkaar gesloten voor een tournament in Club SEGA, het is inderdaad een hele andere belevenis. Maar goed dat geldt ook voor andere fighters als Guilty Gear, Capcom's fighters en zelfs Soul Calibur.

 

[loempiavreter]

Ik heb hier ook de dvd's in de schappen zien liggen van de talloze toernooien en onlangs stonden er weer vrolijk 20 cabinets aan elkaar gesloten voor een tournament in Club SEGA, het is inderdaad een hele andere belevenis. Maar goed dat geldt ook voor andere fighters als Guilty Gear, Capcom's fighters en zelfs Soul Calibur.

Soul Caliber... grrr als ik 1 fighter haat dan is het... (oke ik hou wel op ).

Ik vind 3D fighters meestal niet veel aan maar Virtua Fighter 4 Final Tuned dat was echt de shit

Toernooien maken een spel echt anders, ga misschien in November naar Brussel om daar Street Fighter 3: Third Strike te spelen (met m'n team) tegen onder andere Billy Kane en Mymoza (Third Strike kenners weten dat ze 1 van de beste van europa zijn)

 

[General Wong]

Goh, ik dacht dat ik een van de weinige was die ICO weinig bijzonders vond. Heb hem nog wel een paar keer opgehemeld om er snel vanaf te komen voor een goede prijs (hehe, uiteindelijk dit 'pareltje' aan een gast van InsideGamer verkocht voor zo'n 45 euro). Ik vroeg me tijdens het spelen continue af wanneer het gedeelte zou komen wanneer het 'magisch' zou worden. Ik geloof dat ik het zo'n 2 uur geprobeerd heb voordat ik de game maar heb gelaten voor wat het was.


Als je trouwens een 'hardcore' vergeten game wilt spelen kan ik iedereen Crimson Sea 1 voor de Xbox aanraden. PAL erg lastig aan te komen, maar de moeite meer dan waard.

De Uitverkorene: Panzer Dragoon Orta is in mijn ogen het beste spel ooit gemaakt, althans voor mij. Ik voel me helemaal thuis in de Panzer Dragoon games en dit was een geweldige overstap naar de nieuwe generatie en tevens was een verdieping van het schiet systeem (die door een groot aantal andere Panzer Dragoon liefhebbers niet werd gewaardeerd).

Bomba: FF VII en OOT zijn ook overrated, bij Zelda is dit enorm irritant omdat vrijwel alle liefhebbers van deze game gek worden als je zegt dat je de Zelda games niet leuk vind dat ze je eigenlijk het liefste gelijk op de brandstapel gooien. Zelda is niet mijn ding, ontken niet dat de game kwaliteit heeft. Maar is niet de game die veel mensen denken dat het is, heb bij zowel OOT als FF VII altijd het idee dat mensen eerst lezen dat de games oh-zo-goed zijn, vervolgens gaan spelen en vervolgens mee gaan in deze gedachten. Als je ze achter Majora's Mask had gezet en had beweerd dat het OOT was geweest hadden ze dat het beste spel ooit gevonden. VII overigens erg kort gespeeld voor een RPG, dus écht een goed oordeel kan ik hier niet over vellen moet ik er direct eerlijk bij zeggen.

Over Virtua Fighter: Heb alleen deel 2, 3 en 4: Evolution gespeeld en elke keer kreeg ik dat 'Tekken' gevoel. Het is het gewoon nét niet, veel té traag, veel té statisch. DOA en Soul Calibur (in mindere mate) zijn de enige 3D beat 'em ups die er bij mij voorlopig nog inkomen. Hopelijk veranderd dat in loop van de volgende generatie.

 

[loempiavreter]

Goh, ik dacht dat ik een van de weinige was die ICO weinig bijzonders vond. Heb hem nog wel een paar keer opgehemeld om er snel vanaf te komen voor een goede prijs (hehe, uiteindelijk dit 'pareltje' aan een gast van InsideGamer verkocht voor zo'n 45 euro). Ik vroeg me tijdens het spelen continue af wanneer het gedeelte zou komen wanneer het 'magisch' zou worden. Ik geloof dat ik het zo'n 2 uur geprobeerd heb voordat ik de game maar heb gelaten voor wat het was.


Als je trouwens een 'hardcore' vergeten game wilt spelen kan ik iedereen Crimson Sea 1 voor de Xbox aanraden. PAL erg lastig aan te komen, maar de moeite meer dan waard.

De Uitverkorene: Panzer Dragoon Orta is in mijn ogen het beste spel ooit gemaakt, althans voor mij. Ik voel me helemaal thuis in de Panzer Dragoon games en dit was een geweldige overstap naar de nieuwe generatie en tevens was een verdieping van het schiet systeem (die door een groot aantal andere Panzer Dragoon liefhebbers niet werd gewaardeerd).

Bomba: FF VII en OOT zijn ook overrated, bij Zelda is dit enorm irritant omdat vrijwel alle liefhebbers van deze game gek worden als je zegt dat je de Zelda games niet leuk vind dat ze je eigenlijk het liefste gelijk op de brandstapel gooien. Zelda is niet mijn ding, ontken niet dat de game kwaliteit heeft. Maar is niet de game die veel mensen denken dat het is, heb bij zowel OOT als FF VII altijd het idee dat mensen eerst lezen dat de games oh-zo-goed zijn, vervolgens gaan spelen en vervolgens mee gaan in deze gedachten. Als je ze achter Majora's Mask had gezet en had beweerd dat het OOT was geweest hadden ze dat het beste spel ooit gevonden. VII overigens erg kort gespeeld voor een RPG, dus écht een goed oordeel kan ik hier niet over vellen moet ik er direct eerlijk bij zeggen.

Over Virtua Fighter: Heb alleen deel 2, 3 en 4: Evolution gespeeld en elke keer kreeg ik dat 'Tekken' gevoel. Het is het gewoon nét niet, veel té traag, veel té statisch. DOA en Soul Calibur (in mindere mate) zijn de enige 3D beat 'em ups die er bij mij voorlopig nog inkomen. Hopelijk veranderd dat in loop van de volgende generatie.

Over Virtua Fighter het blijft een tourney spel, en mooie is juist dat het zo traag is. Dead or Alive is een geval van leuk voor 1 speler, maar het is geen tourney fighter absoluut niet. Virtua Fighter 4 voelt zo statisch aan voor de beginner, dat had ik ook toen het in de winkels lag in zo'n demopod ik dacht wtf... Totdat ik het zelf haalde en in begon te verdiepen. Het tspel is gewoon gebalanceerd het heeft verdieping nodig en doorzettingvemrogen. Elke character is gelijk, en je moet maar eerst beginnen met 1 character te specialiseren. Dat het zo statisch is en dat de character een move moet afmaken voordat je de voglende mag inzetten is gewoon strategisch indenken. Het blijft wel een tourney game.

Kijk Soul Caliber 2 heeft ook toernooien en als Eugene meedoet wint niemand hij geeft je z'n controller je mag z'n char uitkiezen vervolgens houd ie jou in de lucht totdat je ring out bent. Tevens vind ik een pro tourney van SC 2 erg saai om te zien.

Soul Caliber en Dead or alive zijn gewoon voorbeelden voor mensen die Fighters liever alleen spelen. Bij SC heb je die Weapon Master mode en bij Dead or alive kan je pakjes verzamelen. En ze zijn gemakkelijk speelbaar voor kameraden als ze een keer langskomen. Maar daar houd he tbij op, bij mij ligt zo'n game vaak naar 1 maandje af te stoffen ergens in een hoekje. Waarom? Omdat er geen drang is naar verbetering. Als je zo hard word ingemaakt met Street Fighter 3: Third Strike of Virtua Fighter 4 Evolution dan vraag ik me meestal af wat doe ik verkeerd. Ik train nog harder en kom terug om te kijken of ik nu goed genoeg ben om die ene keal te verslaan die je de vorige keer hard heeft gesweeped.

Ik zeg ook niet dat je het mooi moet vinden, ik geef even een duidelijke uitleg waarom ik het zo mooi vind en waarom ik SC en DOA minder vind, dit is gewoon mn voorkeur voor Tourney Fighters.

Over Zelda OOT ben ik het helemaal met je eens, ik vond OOT een beetje saai. en als er dan zo'n fanboy meeleest begint ie meteen te flippen... Ik kan er toch niks aan doen dat ik het spel saai vind.