Waarom spelen wij videogames?

[Ken]

Waarom spelen we eigenlijk videogames?

Waarom spelen vooral jongens/mannen van jong tot laten we zeggen 30-35 jaar videogames?

Wat is er nou eigenlijk leuk aan videogames, en waarom zou je videogames spelen als je ook films kunt kijken of gezellig met het gezin kan ganzenborden?

Hele simpele vraag, maar wat bezielt ons eigenlijk ons zo veel bezig te houden met zoiets? Klagen over de prijs van een muziek cd, maar ondertussen wel 70 euro betalen voor een nieuwe game. Waarom zou een game dit dan wel verdienen en muziek niet?

En waarom houden toch veel mensen er aan het eind van hun twintiger jaren ermee op? Ben je dan opeens wel volwassen genoeg om in te zien dat games eigenlijk maar speelgoed zijn?

Heleboel simpele vragen, waarschijnlijk lastig genoeg om te beantwoorden...

 

[Anonymous]

Om te ontsnappen uit de realiteit en ons even in onze eigen wereld te leven. Eventjes weg van wat 'daarbuiten' gebeurt, lekker even niks aan je hoofd. Voor mij persoonlijk werkt het kalmerend, met enige frustraties af en toe, maar het laat me even aan geen andere dingen denken. Lekker eventjes gamen, alles van je af zetten en niks anders.

Verzamelwoede is ook een punt. Van kinds af aan heb ik het leuk gevonden om dingen te verzamelen. Wie kent de flippo's, Pokémon kaarten of poppetjes van je favoriete serie niet? Dit zet zich bij mij in de games voort, eigenlijk in al m'n hobby's. Bepaalde dingen en series wil je zo compleet mogelijk, alle delen en versies zou je graag willen bemachtigen. Hoeveel betaal je af en toe wel niet voor een collectors item, een toevoeging of een ander ding? Tja, ik heb er geen problemen mee en zal het nog heel lang blijven doen, als ik er maar plezier in heb en ik ben er zeker van dat ik dat nog lang zal hebben

 

[Anonymous]

Met een game doe ik wat langer dan met een muziek cd. Bovendien is een game interactief. Van een muziek cd vind ik vaak 3 nummers tof, en na 10x luisteren heb ik het gehad. Een game speel ik voor weken (depends on the game). Ook hecht ik geen waarde aan originele muziek CD's (dus ik download veel MP3) maar mijn games wil ik wel allemaal origineel.

Waarom ik game? Verveling, tijd overbrugging of verslaving (want soms kriebelt het wel om toch nog eens dat moeilijke level snel te proberen terwijl ik iets anders doe). Geloof me, er gaat niets boven een potje risken met een groep vrienden en vriendinnen op een regenachtige avond. Ik speel nooit games als ik meer dan 1 visite heb of als ik op visite ben. Dan kijk ik liever een filmpje, gaan we drinken, of we gaan een bordspel doen. Dat moet ook niet verdwijnen, sociale contacten acht ik hoog.

Waarom mensen ophouden met games naarmate ze verder in de 20 vorderen? Je wordt ouder en misschien ga je je settlen en is dat een reden. Werk speelt ook parten. Ik werk momenteel zo'n 45 uur per week en eigenlijk kom ik niet veel aan gamen toe, zondags hooguit. Was in mijn tienerjaren wel andere koek. Als ik een vriendin heb game ik ook minder, want ik heb nog nooit een vriendin gehad die van games hield, en ik houd meer van meisjes

 

[Anonymous]

Bof ik even, mijn vrouw digged wel videogames 8).
Denk ook niet dat games voorlopig uit mijn leven zullen verdwijnen, over een paar jaar heb je kids die ook maar al te graag met pappa's toys willen spelen :lol:.

 

[Anonymous]

Waarom ik game?

Ik heb daar maar één verklaring voor.....passie!

Ik game al sinds ik weet niet meer, gamen zorgt bij mij altijd voor een soort van Barrière,
een stap in een andere dimensie if you will.

Je kan zijn wie je wilt...of wat je wilt!

Misschien is het wel het gevoel van controle, jij bent immers de gene die bepaalt wat er next gaat gebeuren met je character/aircraft of whatever, ik probeer mezelf altijd zo mee te laten slepen in een game, dat het lijkt alsof ik er ook daadwerkelijk in zit.

En daar heb ik echt wel die 60/70 euro voor over hoor, not to mention dat de developers dan ook een schouderklopje krijgen met het maken van een parel.

 

[Anonymous]

Ach beetje bij beetje kom ik de juiste nog wel tegen, mijn vorige vriendin was wel te porren voor een potje bust a move (en zoals alle chicks, vrij snel aso goed hierin) en speelde wel eens sims 2... a progression, so far

 

[Anonymous]

Wat ik heel erg belangrijk vind aan gamen is dat het interactief is. TV kijken doe ik haast nooit, omdat er ten eerste alleen maar crap op de commerciele televisie te vinden is en je ten tweede geindoctrineerd wordt door naar "het goede leven" en reclames te kijken.

Maar gamen is ook duidelijk een manier om je even op te kunnen sluiten in een andere wereld. Heerlijk om eens niet aan de alledaagse dingen te denken en 't (liefst met of tegen iemand) op te nemen in een wereld waar de spelregels gesteld en onschendbaar zijn. Dat is soms wel eens anders in 't echte leven, waarin 't soms lijkt of regels gemaakt zijn om te overtreden.

Ik speel ook graag basketbal. De meeste andere sporten geldt precies 'tzelfde voor: je daagt je lichamelijke en geestelijke krachten uit, want je moet een goede conditie hebben plus een flinke portie reactievermogen. Dat laatste is 'tzelfde bij gamen, maar de conditie speelt meestal niet zo'n grote rol (alleen als je echt hardcore DDR of eyetoy games speelt). Maar er is in elk geval ook een parallel tussen gamen en sporten wat betreft de eerder genoemde regelgeving.