Ken
High Score Hunter
Ik begin een steeds grotere hekel te krijgen aan reizen.
Ik heb geen vliegangst, ik vind het ook niet erg om een halve dag op een kleine stoel met te weinig beenruimte door te brengen en ik vind het ook niet erg de kotszak gereed te houden nadat de maaltijd is geserveerd. Ik begin een steeds grotere hekel te krijgen aan de Gestapo fouilleringmethoden op vliegvelden. Ik begrijp dat er alles aan gedaan moet worden om het luchtruim zo veilig mogelijk te houden, maar dit hoeft niet te betekenen dat ik tot twee keer toe mijn schoenen hoef uit te trekken. Bovendien betekend dit ook niet dat ik mijn riem moet losmaken om me zak gescand te laten worden, terwijl iedereen het kan zien. De fouillering bij de gate werd namelijk weliswaar achter een klein muurtje gehouden, maar als deze naast de roltrap staat, heeft dat natuurlijk weinig zin.
De veiligheidsmaatregelen op vliegvelden zijn bovendien zo vreselijk krom.
De ene keer wordt je bagage nauwelijks gechecked en kun je een deobus met aansteker meenemen, de andere keer wordt je behandeld als lid van Al Quaida.
En dan nog dat zogenaamde antidiscriminatiebeleid dat werkelijk iedereen als een crimineel wordt betast. Toen ik aankwam op Los Angeles alweer een half jaar geleden, werden Japanse bejaarden na anderhalf uur in de rij te hebben gestaan, als honden naar de balie gewenkt. Bovendien werden er eyescans en vingerafdrukken afgenomen, walgelijk.
Als dit de vertaling is van vrij verkeer en vrij reizen over de hele wereld, dan is de bevolking op deze aardbol toch behoorlijk verpest.
Ik heb geen vliegangst, ik vind het ook niet erg om een halve dag op een kleine stoel met te weinig beenruimte door te brengen en ik vind het ook niet erg de kotszak gereed te houden nadat de maaltijd is geserveerd. Ik begin een steeds grotere hekel te krijgen aan de Gestapo fouilleringmethoden op vliegvelden. Ik begrijp dat er alles aan gedaan moet worden om het luchtruim zo veilig mogelijk te houden, maar dit hoeft niet te betekenen dat ik tot twee keer toe mijn schoenen hoef uit te trekken. Bovendien betekend dit ook niet dat ik mijn riem moet losmaken om me zak gescand te laten worden, terwijl iedereen het kan zien. De fouillering bij de gate werd namelijk weliswaar achter een klein muurtje gehouden, maar als deze naast de roltrap staat, heeft dat natuurlijk weinig zin.
De veiligheidsmaatregelen op vliegvelden zijn bovendien zo vreselijk krom.
De ene keer wordt je bagage nauwelijks gechecked en kun je een deobus met aansteker meenemen, de andere keer wordt je behandeld als lid van Al Quaida.
En dan nog dat zogenaamde antidiscriminatiebeleid dat werkelijk iedereen als een crimineel wordt betast. Toen ik aankwam op Los Angeles alweer een half jaar geleden, werden Japanse bejaarden na anderhalf uur in de rij te hebben gestaan, als honden naar de balie gewenkt. Bovendien werden er eyescans en vingerafdrukken afgenomen, walgelijk.
Als dit de vertaling is van vrij verkeer en vrij reizen over de hele wereld, dan is de bevolking op deze aardbol toch behoorlijk verpest.
