DAY
TATE Mode Pilot
Mijn glorie- moment in de arcadehal was destijd in Scheveningen in de Arcadehal aldaar. Ze hadden net een paar nieuwe machines daar geinstalleerd die revolutionair anders waren. Het waren de Gloc 360 arcade cabinet en er waren twee VR 3D machine. Ik was er al een hele dag en had het enorm naarr mijn zin. Doordat het zo druk rond de nieuwe machines was, had ik ze nog niet uit kunnen proberen. Toen het iets rustiger was besloot ik toch een keer die Gloc machine te proberen, dat was de machine die mij het meest aansprak. Dus ik stap op de man af die erbij stond en gaf hem de vijf gulden die nodig was om het spel te speeln. De man leidde mij in de machine en trok een beugel omlaag en bond twee gordels vast. Hij zij tegen mij dat er in wezen twee knoppen waren, voorop was de knop om met het machinegeweer te vuren en een andere knop was voor de raketten. Ook zij hij dat er op de radar steeds een vliegtuig te zien is die ook op je shcoot, dat je die moest ontwijken, maar hem neerschieten kon niet. Ten slotte zij hij nog dat mocht het je teveel worden, dan was er aan de zijkant een eject button en dan zou het spel direct stoppen.
De man werpt aan de buitenkant de vijf guldenmunt erin en het spel begon. De machine ging wat schuin naar achteren voor takeoff van het vliegdekschip. Bij de eerste bewegingen merkte ik dat vliegen best lastig was, je moest de knuppel erg stabiel hoiuden om niet alleen rondjtjes te draaien. De eerste vliegtuigen kwamen eraan en ik schoot ze neer. Het vliegtuig achter mij begron ook te scheiten en om die te ontwijken trok ik de knupel omhoog en vloog een half rondje tot ik ondersteboven vloog. Ik zag ondertussen nog steeds vloegtuigen voor mij, in de hoop die neer te schieten schoot ik maar ondersteboven. Dat ging wonderbaarblijkwel en intussen had ik 12 vliegtuigen weten neer te knallen. Dat was best een record, want de meeste mensen die in dat ding stapten knamen niet verder dan 7 a 8 vliegtuigen. Inmiddels hadden zich ook wat mensen om mij heen verzameld, want die zagen ook dat ik het best ok deed.
De vliegtuigen voor mij gingen weer weg en op het scherm kwam het bericht dat ik moest landen op het vliegdekschip. IK kwam steeds dichterbij en dichterbij. Ik trok aan de knuppel en ik draaide 360 graden en craschte neer. Met een rode kop van schaamte droop ik af. Mij hoogtepunt is dus ook direct mijn dieptepunt.
De man werpt aan de buitenkant de vijf guldenmunt erin en het spel begon. De machine ging wat schuin naar achteren voor takeoff van het vliegdekschip. Bij de eerste bewegingen merkte ik dat vliegen best lastig was, je moest de knuppel erg stabiel hoiuden om niet alleen rondjtjes te draaien. De eerste vliegtuigen kwamen eraan en ik schoot ze neer. Het vliegtuig achter mij begron ook te scheiten en om die te ontwijken trok ik de knupel omhoog en vloog een half rondje tot ik ondersteboven vloog. Ik zag ondertussen nog steeds vloegtuigen voor mij, in de hoop die neer te schieten schoot ik maar ondersteboven. Dat ging wonderbaarblijkwel en intussen had ik 12 vliegtuigen weten neer te knallen. Dat was best een record, want de meeste mensen die in dat ding stapten knamen niet verder dan 7 a 8 vliegtuigen. Inmiddels hadden zich ook wat mensen om mij heen verzameld, want die zagen ook dat ik het best ok deed.
De vliegtuigen voor mij gingen weer weg en op het scherm kwam het bericht dat ik moest landen op het vliegdekschip. IK kwam steeds dichterbij en dichterbij. Ik trok aan de knuppel en ik draaide 360 graden en craschte neer. Met een rode kop van schaamte droop ik af. Mij hoogtepunt is dus ook direct mijn dieptepunt.
Dat heeft hij een tijdje aan moeten horen 
